Over ons
Eigentijds afscheid nemen.
Wie had dat twintig jaar geleden gedacht? Termen als een ‘prematie’ of een ‘uitvaart bij leven’ toentertijd zou het hooguit opgetrokken wenkbrauwen hebben opgeleverd. De uitvaartwereld zat destijds stil en vast in oude traditionele patronen.
Gelukkig veranderen de tijden snel, en de manier waarop we afscheid nemen verandert mee. Vandaag de dag vieren we het leven liever mét de persoon om wie het draait, op het moment dat het nog kan. We kijken niet meer naar hoe het hoort, maar naar wat past.
We leven in een tijd waarin afscheid nemen steeds persoonlijker wordt. Of het nu gaat om een haarscherpe livestream voor familie aan de andere kant van de wereld, duurzame keuzes die passen bij een groen hart, of een vorm die net even lekker buiten de lijntjes kleurt: ik denk graag met je mee. Een uitvaart mag namelijk steeds meer van jou zijn.
Mijn naam is Danny. Ik ben midden dertig en sinds 2011 werkzaam binnen de uitvaartbranche. Met een frisse blik, de nodige rust en een no-nonsense aanpak help ik je om een afscheid vorm te geven dat echt raakt. Niets is gek, alles is bespreekbaar en geen idee is te vreemd.
Laten we samen kijken naar wat mogelijk is.
Mijn weg naar de Uitvaartzorg!
Ik was nog jong, maar ik herinner me de impact van het verlies als de dag van gisteren. Toch is het niet alleen het verdriet dat in mijn geheugen gegrift staat. Het was de verschijning van de uitvaartverzorgster die alles veranderde. Ze kwam niet in een statige zwarte auto, maar reed de oprit op met haar motor, met de rouwkaarten nonchalant maar vastberaden onder haar arm stapte ze de achterdeur binnen.
Het was een beeld dat schuurde met alles wat ik dacht te weten over afscheid. Het was stoer, authentiek en vooral: menselijk. Op dat moment wist ik nog niet wat het betekende, maar achteraf was dat het moment waarop het zaadje werd geplant.
Van de Veluwe naar de Maas: Waarom dit vak mij koos?
Soms moet je de rust van de bossen verruilen voor de rauwheid van de stad om te ontdekken waar je écht hoort.
In 2011 verhuisde ik voor de liefde van de Veluwe naar Rotterdam. Het was een sprong in het diepe: van het vertrouwde groen naar de dynamiek, de eerlijkheid en de onvervalste energie en rouwheid van de Maasstad. Nu, jaren later, is deze stad de plek waar mijn onderneming Silentio Uitvaartzorg tot bloei is gekomen.
Ruimte in de stilte
Ik werk niet met standaardformules of protocollen “omdat het nu eenmaal zo hoort”. Een afscheid moet kloppen, tot in de kleinste details. Het moet voelen als de persoon die er niet meer is, en als een warme deken voor degenen die achterblijven. Bij mij vind je geen dertien in een dozijn teksten, maar maatwerk dat raakt.
De naam Silentio is niet toevallig gekozen. Ik geloof dat in de stilte vaak de meeste ruimte ontstaat voor wat er écht toe doet. In een wereld die altijd ‘aan’ staat, is een afscheid juist het moment om de ruis weg te nemen.
“Mijn weg begon met een motor op onze oprit. Vandaag zet ik die beweging voort, op mijn eigen manier. Met respect voor het verleden, maar met de blik gericht op een hedendaags en eigentijds afscheid.”
